1987

October 2, 2016

Έλεγα προχτές σε έναν 16χρονο έφηβο πως του εύχομαι ολόψυχα, αφενός να βρει το επάγγελμα που αγαπά η ψυχή του και αφετέρου να μπορέσει να το ακολουθήσει.

Με κατάλαβε… «Όπως εσύ;!» με ρώτησε με σπίθες ελπίδας στα μάτια… Συγκατάνευσα… Του είπα πως είμαι από τους τυχερούς, που, όχι μόνο κάνουν αυτό που αγαπούν, αλλά και το βρήκαν νωρίς στη ζωή.

 

Στο γραφείο μου, σε περίοπτη θέση σε ένα ράφι, έχω τοποθετήσει μια σειρά από υπόλευκα (ήταν βέβαια κάποτε λευκά...) τεύχη ενός αμερικάνικου περιοδικού, του Hospital and Community Psychiatry. 1987-1989… Όποτε πέφτει το μάτι μου πάνω τους, ακόμα κι από μακριά, ξαναθυμάμαι…

Πρώτα απ’όλα πως, ήδη από το μακρινό 1987, τριτοετής τότε φοιτητής στην Ιατρική Σχολή, είχα συνειδητοποιήσει το ενδιαφέρον μου για την ψυχική υγεία και είχα αποφασίσει το δρόμο μου…

Κατά δεύτερον, ότι εκείνο το “Community Psychiatry” όχι μόνο δεν με ξένισε αλλά μου φάνηκε και αυτονόητο, πράγμα που για κάποιους, ακόμα και τώρα, ακούγεται τουλάχιστον «προχω». Σήμερα λέω πως η κατοπινή μου ενασχόληση με τις Θεραπευτικές Κοινότητες Δημοκρατικού Τύπου ξεκίνησε τότε. Ακόμα την κουβαλάω την πετριά, και μάλιστα με περηφάνια: στο πλαίσιο πλέον του ΔΕ.Κ.Α., ιδρύσαμε και λειτουργεί ήδη δυο-τρία χρόνια, μια τέτοια Κοινότητα κι ελπίζουμε να τη δούμε να ανθίζει όπως της αξίζει…

Και κατά τρίτον, και κυριότερον, εκείνη την (καρμική, θα’λεγαν κάποιοι) στιγμή που, τότε, το 1987, περπατώντας μπροστά από το άγαλμα του Ιπποκράτη, κλώτσησα παίζοντας ένα από τα πολλά διαφημιστικά φυλλάδια που χρωμάτιζαν το γύρω χώρο… Κι αυτό, σηκώθηκε αργά, λίγα εκατοστά από το έδαφος, χορεύοντας σχεδόν και προσγειώθηκε ξανά πάνω στο μετέωρο παπούτσι μου. Τότε συνειδητοποίησα πως δεν ήταν ένα ακόμα φυλλάδιο πολιτικής νεολαίας ή φροντιστηρίου ή βιβλιοπωλείου ή … Ήταν λευκό και μωβ, στα αγγλικά, με εκείνο το μέγεθος του φέιγ βολάν, το 1/3 της σελίδας Α4… Τα μάτια μου εστίασαν σε τρεις λέξεις γραμμένες με bold και italics: Hospital & Community Psychiatry…

Μαγεία! Το πήρα, το καθάρισα από τα χώματα και χαμογελαστός το φύλαξα ανάμεσα στις σελίδες του βιβλίου που κρατούσα. Ένιωσα πως είχε βρεθεί εκεί μόνο και μόνο για μένα… Αργότερα, στην ησυχία του σπιτιού μου, το συμπλήρωσα, θυμάμαι, προσεκτικά, σχεδόν τελετουργικά και το έστειλα…

Εκείνη την εποχή, η απόκτηση οποιουδήποτε ξενόγλωσσου εντύπου θέλαμε (βιβλίο ή περιοδικό – άπαξ ή με συνδρομή) περνούσε μέσα από τον σχεδόν μονοκράτορα τότε Ελευθερουδάκη. Εκεί, η επιθυμία μας έμπαινε στο σωρό, μαζί με τις άλλες και περίμενε πότε ο όγκος της παραγγελίας θα ισοσκέλιζε το κόστος των ταχυδρομικών εξόδων… Αλλά εγώ τότε αποφάσισα, ως άλλος (γραφικός) πιονέρος-εξερευνητής-επαναστάτης, να προσπαθήσω να παρακάμψω την διαδικασία αυτή και να απλώσω το χέρι μου, κατευθείαν και χωρίς μεσάζοντα, προς την μακρινή Αμερική και τους άγνωστους σε εμένα τότε εκδοτικούς οίκους της…

 

Δεν χωράει να πω τίποτα για τη χαρά μου όταν το πολυπόθητο πρώτο τεύχος έφτασε στο κατώφλι μου (θα θυμάστε υποθέτω τη αυτοδέσμευσή μου για 500 λέξεις). Μόνον, ίσως, πως ένιωθα οτι είχα ήδη γίνει δεκτός στον κύκλο των μελλοντικών συναδέλφων μου…  

Please reload

Αρχείο
Please reload

Κατηγορίες
Please reload

Ταξινόμηση
Please reload

Ωράριο λειτουργίας

 

Δευ - Παρ: 09:00 - 21:00

Σαβ: Κατόπιν συνεννόησης

ΚΗΦΙΣΙΑ  : Μενάνδρου 13 - Άλσος Κηφισιάς - Τ: 210 62.32.302

ΠΑΓΚΡΑΤΙ: Ερμιόνης 4 - Τ2107242768

ΓΛΥΦΑΔΑ: Γρ. Λαμπράκη 60 & Λ. Βουλιαγμένης - Τ: 210 96.36.400  

  • Wix Facebook page

Για πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων και τα δικαιώματα σας, διαβάστε τους ορούς χρήσης

© 2015 by DEKA