True - False Self

March 14, 2016

Αποκριά… Καρναβάλι… Μάσκες… Κοστούμια… Μεταμφιέσεις…

Τα ζήσαμε και φέτος – καθείς όπως τα συνηθίζει και τα προσπαθεί – και την υγειά μας να έχουμε να τα ξαναζούμε για πολλά , πολλά χρόνια. Πολλά επίσης ειπώθηκαν και πάλι φέτος για τα κοινωνιολογικά και  εν γένει σημασιολογικά τους περιεχόμενα. Αλλά ο δικός μου, ο κολλημένος νους πήγε παραδίπλα, σε μία προσφιλή μου θεωρητική κατασκευή που την εισήγαγε τη δεκαετία του ’60 ο D.W.Winnicott. Την έννοια του αληθούς και πλαστού Εαυτού (: true – false self). 

(Á propos, και για την ιστορία, ο Winnicott είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως παιδίατρος. Σύντομα όμως συνειδητοποίησε πως τον ενδιέφερε και ασχολείτο πολύ περισσότερο με την αλληλεπίδραση μητέρας-βρέφους παρά με αυτή καθαυτή την εξέταση των σωματικών λειτουργιών του τελευταίου. Κι έτσι, στράφηκε στην μεσουρανούσα τότε στην Αγγλία ψυχαναλυτική σχολή, για να γίνει τελικά ψυχίατρος, ένας μεγάλος ψυχαναλυτής (ενηλίκων αλλά και παιδιών) και να μας χαρίσει μία πλούσια, εμπνευσμένη και πρωτοπόρα θεωρία, κατευθείαν μέσα από τις κλινικές του παρατηρήσεις! )

 

Τί λέει λοιπόν ο Winnicott για τον Εαυτό; Πως, όταν γεννιέται το βρέφος, και για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα μηνών, καλό θα’ναι το περιβάλλον του (δηλ. κυρίως η μητέρα του, αλλά και όσοι είναι εκεί και την υποστηρίζουν – πατέρας, παπούδες, γιαγιάδες, κλπ) να συντονιστεί με τις ανάγκες του και να βρίσκεται σε ετοιμότητα ώστε να τις ικανοποιεί όσο το δυνατόν πιο άμεσα, αλλά και εύστοχα.

Παράδειγμα: όταν το μωρό κλαίει, κάτι ζητά και μας το κοινοποιεί με τον μοναδικό, για την ώρα, τρόπο που κατέχει – το κλάμα. Η επιτυχής αλλά και γρήγορη ανταπόκριση της μητέρας στην έκκληση αυτή, θα του παράσχει ανακούφιση, ασφάλεια και ηρεμία ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα αφεθεί μόνο του σε έναν ωκεανό ανασφάλειας, ένα βίωμα υπαρξιακού άγχους, ένα άγχος αφανισμού…

Βέβαια «το παιδί και το σκυλί είναι όπως τα μάθεις»: αν η αποτυχία του περιβάλλοντος επαναληφθεί πολλές φορές, τόσο χρονικά όσο και ποιοτικά, το βρέφος θα … προσαρμοστεί και θα μάθει να παίρνει όποτε και ό,τι του δίνουν… Έτσι, όλα θα κυλούν καλά και ειρηνικά, τουλάχιστον στον βαθμό που φαίνεται. Διότι, η επαναλαμβανόμενη αποτυχία του περιβάλλοντος θα έχει ωθήσει τον ψυχισμό του βρέφους να δημιουργήσει, να «πλάσει» μία προσαρμοσμένη αυτο-κατασκευή, έναν «πλαστό Εαυτό», με τον οποίο πλέον θα σχετίζεται, συμμορφωμένο, με τον γύρω του κόσμο. Κι όλοι θα φαίνονται ευχαριστημένοι – όλοι, εκτός από τον αληθινό Εαυτό που θα’χει περιοριστεί μέσα στο κέλυφος της προσαρμογής και της συμμόρφωσης…

Ώσπου έρχεται, απροειδοποίητα και σε ανύποπτη στιγμή, το πλήρωμα του χρόνου και ο αληθινός Εαυτός, ωθούμενος από την ορμή και την αφορμή που μπορεί να του προσδώσει η τυχαιότητα, διεκδικεί το δικαίωμά του στη Ζωή, στο ζωοδόχο οξυγόνο της αποδοχής και της άνευ όρων αγάπης…

 

Καλή Σαρακοστή να’χουμε!

Please reload

Αρχείο
Please reload

Κατηγορίες
Please reload

Ταξινόμηση
Please reload

Ωράριο λειτουργίας

 

Δευ - Παρ: 09:00 - 21:00

Σαβ: Κατόπιν συνεννόησης

ΚΗΦΙΣΙΑ  : Μενάνδρου 13 - Άλσος Κηφισιάς - Τ: 210 62.32.302

ΠΑΓΚΡΑΤΙ: Ερμιόνης 4 - Τ2107242768

ΓΛΥΦΑΔΑ: Γρ. Λαμπράκη 60 & Λ. Βουλιαγμένης - Τ: 210 96.36.400  

  • Wix Facebook page

Για πληροφορίες σχετικά με την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων και τα δικαιώματα σας, διαβάστε τους ορούς χρήσης

© 2015 by DEKA